Samenwerking mens en paard


 

“In zijn algemeenheid confronteert het paard ons met onze problemen als individu. Door onze eigen keuze, die op een bepaald paard valt, worden we ook nog eens geconfronteerd met onze problemen als individu. De mogelijke conflicten in het samenzijn met paarden wordt dus groter, maar dat geldt ook voor onze mogelijkheden om tot ontwikkeling en verdere rijping te komen."

Klaus Ferdinand Hempfling

 

In deze training wordt geleerd dat de mens (eigenaar/ruiter/verzorger) en paard elkaar goed kunnen leren kennen en vertrouwen aan de hand van het begrijpen van de paardentaal. Het paard heeft de unieke eigenschap om het gedrag en de innerlijke gemoedstoestand van de mens te spiegelen. Soms is de persoon zich niet bewust van de non-verbale signalen die door hem of haar worden uitgezonden. Het paard oordeelt niet, maar neemt waar en reflecteert wat hij waarneemt. Het zal een verrassend positief effect hebben op de omgang en samenwerking met uw paard of pony, maar het zal ook nieuwe inzichten opleveren voor uw 'gewone' leven! Het paard kan dus de eigenaar/ruiter veel vertellen en nieuwe inzichten bieden op het gebied van de relatie tussen paard en ruiter/eigenaar, maar ook op het gebied van andere (levens)vraagstukken.

Wanneer je gaat werken aan echt contact en verbinding met je paard, leer je de gevoeligheid en de reacties van je paard kennen. Dat vergroot de samenwerking, het plezier en de band tussen mens en paard enorm. Het is een feest om dit te kunnen meemaken en de verwondering is meestal groot!
Het kan ook zijn dat een paard lichamelijke problemen heeft, waarbij een dierenarts en/of een deskundige chiropractor of ostheopaat goede diensten kan bewijzen.
Het paard bedient zich van een voorspelbare waarneembare, effectieve en non-verbale communicatie. Deze ‘taal’ wordt ‘equus’ genoemd.

Deze training duurt (als basis) een dagdeel en er kunnen meerderde dagdelen volgen.
Vier dingen zijn belangrijk bij de communicatie tussen mens en paard: communicatie via de taal van het paard, het opbouwen van wederzijds  respect, vertrouwen en consistentie.

Centraal staat het gegeven dat een paard een vluchtdier is. Een paard moet daarom zeer alert zijn voor omgevingsprikkels en neemt elke beweging waar. Daartoe heeft de natuur het paard voorzien van ogen die ver naar achteren kunnen kijken, veel verder dan de mens. Ze horen ook zeer goed. Hun oren draaien voortdurend, onafhankelijk van elkaar, in alle richtingen om prikkels waar te nemen en de omgeving af te speuren.  Het is ook een sociaal dier. Paarden leven in kuddes en elke kudde heeft een alfamerrie. Dit element wordt specifiek uitgespeeld in de interactie. De alfahengst beschermt de kudde tegen invloeden van buitenaf. De alfamerrie beheerst de kudde en zegt in haar lichaamstaal dat iedereen die zich niet gedraagt uit de bescherm(en)de kudde wordt gestoten. Volgens het oerinstinct van zelfbehoud betekent dit vooral voor jonge paarden heel wat, want buiten de kudde loert het gevaar, in de kudde zijn ze veilig. Door lichamelijke tekens jaagt de alfamerrie de paarden die zich niet gedragen, de groep uit en gebruikt daarbij een vorm van psychologische druk en dominantie door middel van haar lichaamstaal. Pas na enige tijd worden de uitgestotene weer binnen de kudde aanvaard en moet hij zich gedragen.

Er wordt hier vooral ingespeeld op het oerinstinct aangaande de kuddegeest, zelfbehoud en de adrenalinecontrole. Het is belangrijk dat paardeneigenaren en ruiters hiernaar luisteren en hiermee rekening houden.

De basisgedachte bij de samenwerking is: ga altijd uit van je paard, van zijn (on)mogelijkheden. Kijk wat je paard kan, wat hij kent en begrijpt, en bouw daarop verder. En vraag je bij alles af wat je zelf te bieden hebt en wat je paard nodig heeft.
 


 



'Jumping'
Acryl op doek


© 2008 EQUUS Coaching. webdesign by: 24orange zoekmachine optimalisatie
home | sitemap | contact